BEN BENİ KAYBETTİM Karanlığımın içerisinde bir ışık doğdu Büyüdü, büyüdü, büyüdü......büyüdü Günlerim daha parlak, Gecelerim daha aydınlıktı artık. benimde bir güneşim oldu... Benim güneşim Zeynep'ti. Geçirdiğim nice zor günlerde, Nice umutsuz anlarda, Hep aydınlığım, yol gösterenim, Cesaretim, mutluluğum oldu Çooook sevdim Zeynep'imi Delicesine, ölürcesine sevdim... Bir gün ziyaretine gittim Biricik can dostum Zeynep'in Doğum günümü paylaştık Ömrüm boyunca tatmadığım Mutlulukları güzellikleri tattım. ............ ............... .................... Derken bir akşam yıkıldım Zeynep'im gidiyordu. Artık olmayacaktı. Belki de hiiiiç gelmeyecekti. İlk önce bir tek damla, Ardından bir tane daha Derken seller aktı yanaklarımdan. Nefesim daraldı, boğazımda bir yumru Hıçkırıklar vokal yaptı göz yaşlarıma. Sendeledim, sarsıldım, gücümü yitirdim Umudumu, mutluluğumu, sevincimi, Aydınlığımı, güneşimi yitirdim... Acılar içerisinde gök yüzüne baktım Yıldızlarımız saklanmıştı görünmüyorlardı Yağmur yağıyordu...gökler bile ağlıyordu... Bulutların göz yaşları karıştı benimkilere Martılar da yoktu telaşlı çığlıkları da. Lady bile küsmüştü sanki... Her zaman oynamak isterdi benimle Bu kez yeltenmedi bile Sadece acıyarak baktı suratıma... ............... ............. Oysa daha bir gün önceydi... Birlikte kahvaltı ettik, yemek yedik Çay içtik, ne güzel sohbetler ettik, Sinemaya gittik güzeller güzeli ile. Hayal bile edemezdim bu yaşadıklarımı bu mutluluğu, bu sevinci, ..., ..., ... Geçiverdi saatler ayrılık zamanı geldi çattı Gittiğim her kilometre biraz daha uzaklaştırdı Can dostum, sevgili asker arkadaşım, bir tanemden Beraber seyahat ettik Zeynep'im ile Bütün gece dolunayda buz dansı yaptık. Karlar yağdı üzerimize, bembeyaz, yumuşacık Gelin olmuştu dağlar, taşlar, ovalar..... Düşünmüştüm de ne kadar yakışırdı Biricik can dostum Zeynep'ime bembeyaz gelinlikler. Uykum bile gelmedi yolda Zeynep'siz Zeynep ile geçen yolculuğumuzda... Radyo bile susmuştu bizi dinliyordu. "Sevemez kimse seni, Benim sevdiğim kadar" "Bu kadar yürekten çağırma beni, Bir gece ansızın gelebilirim" .................vs.....vs.... Bütün güzel anların gibi Bu yolculuğunda bir sonu vardı. Ve bu yolculuk da bitiverdi. ................. ................. Zeynep yok Murat çaresiz. Zeynep olmayacaksa eğer Doğan güneş, çiçekler, martılar, Aldığım nefes neye yarar ki Varsın doğmasın artık güneş Almayayım nefes, atmasın kalbim Ben bunları neyleyeyim Ben Zeynep'imi isterim Milyon kere, milyar kere Zeynep. H. Murat PEHLİVAN